Łotwa otwarta na przyjazd turystów z Polski

Łotwa cieszy się coraz większym zainteresowaniem wśród polskich turystów. Wzrost popularności wynika zapewne z faktu niedługiej podróży do tego kraju, jak również wielu turystycznych atrakcji, rozrzuconych po tym niewielkim, nadbałtyckim państwie. 

Bezpośredni lot z Polski na Łotwę trwa niewiele ponad godzinę. Samoloty linii lotniczej AirBaltic latają do Rygi z Warszawy i Gdańska. Turyści wybierający transport drogowy muszą przeznaczyć na przejazd z Polski ok. 10 godzin. Łotwa to bardzo przyjazny kraj, gdzie turyści nie mają problemów z porozumiewaniem się, ponieważ większość Łotyszy oprócz swojego ojczystego języka posługuje się także językiem angielskim i rosyjskim.

 

Wszystkie drogi prowadzą do Rygi

Stolica Łotwy – Ryga leży nad rzeką Dźwiną, w pobliżu jej ujścia do Bałtyku w Zatoce Ryskiej i liczy 700 tysięcy mieszkańców. Spacer po stolicy najlepiej rozpocząć od wizyty w zabytkowym Starym Mieście, które w 1997 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO.

Stare Miasto w Rydze – budynek z XIV wieku, jeden z symboli Rygi – siedziba tzw. Bractwa Czarnogłowych, fot. Grzegorz Skrzypak

Panoramę Starego Miasta w Rydze najlepiej podziwiać z ponad 100-metrowej wieży kościoła luterańskiego pw. świętego Piotra. Charakterystycznym obiektem Rygi jest Pomnik Wolności, uznawany za symbol niepodległości Łotwy. Został odsłonięty w 1935 roku. Na szczycie dziewiętnastometrowego obelisku znajduje się statua uosabiająca niezależność Łotwy. W dłoniach trzyma trzy gwiazdy symbolizujące trzy historyczne regiony państwa: Inflanty, Kurlandię z Semigalią i Łatgalię. Na terenach Łotwy przez wieki dominowały wpływy różnych kultur: niemieckiej, szwedzkiej, rosyjskiej oraz polskiej. Ten stan trwał do czasu pierwszej wojny światowej. Od IX 1917 do II 1918 wojska niemieckie zajęły całą Łotwę, a później władzę przejęła Rada Ludowa, która 18 XI 1918 r. proklamowała niepodległość Łotwy.

Ważnym punktem na mapie Rygi jest Biblioteka Narodowa Łotwy. Otwarcie nowego gmachu biblioteki nazwanego „Zamkiem Światła” nastąpiło w 2014 roku. Budynek ten uważany jest za jeden z najważniejszych obiektów wzniesionych na Łotwie po upadku komunizmu. Część zgromadzonych zbiorów pochodzi od mieszkańców Łotwy, którzy w ramach ogólnokrajowej akcji przekazywali do biblioteki narodowej swoje książki. Biblioteka Narodowa Łotwy gromadzi przede wszystkim dzieła historyczne, książki, periodyki oraz publikacje elektroniczne i audiowizualne. Zbiory obejmują ponad 4 miliony egzemplarzy. Najstarsze eksponaty pochodzą z początku XIII wieku. W Bibliotece Narodowej Łotwy znajdziemy także polską literaturę.

Łotwa nocą – Narodowe Muzeum Sztuki Łotewskiej, fot. Grzegorz Skrzypak

Turyści odwiedzający bibliotekę mają również możliwość obejrzenia Szafy Dain, w której zachowane zostały pieśni ludowe, zebrane przez wybitnego badacza łotewskiego folkloru, jednego z ojców łotewskiego odrodzenia narodowego – Krisjanisa Baronsa. Łącznie znajduje się w niej niemal 270 tysięcy fiszek z pieśniami. W 2001 roku Szafa Dain została wpisana na listę światowego dziedzictwa materialnego UNESCO.

Ryga w całej okazałości. Widok na miasto ze 123-metrowej wieży kościoła św. Piotra, fot. Grzegorz Skrzypak

 

Ryga jest jednym z największych w Europie skupisk architektury secesyjnej. Miasto posiada ponad 800 budynków wykonanych w stylu secesyjnym, które zachowały się w ścisłym centrum i innych miejscach, szczególnie w dzielnicy Art Nouveau, zwanej też dzielnicą ambasad. Stanowią prawdziwe bogactwo architektoniczne łotewskiej stolicy.

Stare Miasto w Rydze, jedna z charakterystycznych secesyjnych uliczek. Okolice Bramy Szwedzkiej, fot. Grzegorz Skrzypak

 

 

Warto także wspomnieć, że Ryga przez 40 lat należała do Polski. W latach 1581-1621 wchodziła w skład Rzeczpospolitej Obojga Narodów – państwa polsko-litewskiego. Dlatego polskie ślady można odnaleźć tutaj w wielu miejscach.

 

Łatgalia – historyczne Inflanty Polskie

Szczególne związki z Polską posiada również miasto Daugavpils, znane też jako Dyneburg, położone we wschodniej części tego kraju. Daugavpils to drugie co do wielkości miasto Łotwy i zarazem najważniejszy ośrodek przemysłowy i kulturalny regionu Łatgalia. Dodajmy, że Łatgalia – jedna z krain historycznych Łotwy – to dawne Księstwo Inflanckie, zwane też Inflantami Polskimi. Daugavpils położone jest nad rzeką Dźwiną, której łotewska nazwa brzmi – Daugava. Mieszka tutaj ok. 100 tys. ludzi, z czego 14 procent stanowią Polacy. Na ulicy Warszawskiej znajduje się polska szkoła – gimnazjum im. Józefa Piłsudskiego oraz Centrum Kultury Polskiej. Daugavpils często odwiedzają turyści z Polski. Dlatego w punkcie informacji turystycznej nie brakuje folderów, map i innych publikacji w naszym języku.

Miejscem przyciągającym turystów jest Twierdza Dyneburg, usytuowana dwa kilometry od centrum miasta. Ten sporych rozmiarów obiekt obronny powstał w miejscu wcześniejszych polskich fortyfikacji. Należy wspomnieć, że to król Stefan Batory lokował miasto Dyneburg, któremu 26 marca 1582 roku nadał prawo magdeburskie i zbudował twierdzę, która uległa zniszczeniu w XVII w. Na przestrzeni kilku wieków w dyneburskiej fortyfikacji gościły kolejno po sobie armie aż 9 krajów, w tym oprócz Polaków m.in. Szwedzi, Rosjanie, Niemcy, a nawet wojska Napoleona. Twierdzę jaką obecnie widzimy zbudowali Rosjanie w XIX wieku. Do tej pory imponuje rozmiarem. Znajduje się tutaj 10 szerokich ulic, 80 budynków, a także liczne skwery i ogrody.

Na terenie Twierdzy Dyneburskiej działa Centrum Sztuki Marka Rothko, wybitnego malarza amerykańskiego, urodzonego w Dyneburgu w 1903 roku i należącego do grupy pierwszego pokolenia ekspresjonistów abstrakcyjnych. Jego twórczość określana jest jako malarstwo barwnych płaszczyzn, a obrazy na światowych aukcjach są sprzedawane za rekordowe sumy, dochodzące do 100 milionów dolarów. W łotewskim Centrum Sztuki Marka Rothko można zobaczyć oryginały i reprodukcje jego prac oraz ekspozycje digitalne.

Daugavpils znane jest także z najstarszej wytwórni amunicji w Europie Północnej. Po zakładzie produkcyjnym, pełniącym funkcję muzeum oprowadza przewodnik, który przybliży szczegóły związane z produkcją amunicji. Zakład rozpoczął swoją działalność w 1886 roku. Turyści mogą zobaczyć m.in. urządzenia, które służyły niegdyś do odlewania ołowianych pocisków. Jest tutaj jedyna funkcjonująca w Europie wieża śrutowa.

Ciekawe jest także miasteczko Livani, położone u styku dwóch rzek, którymi są: Dubna i Daugava. Znajduje się tutaj „Centrum Sztuki i Rzemiosła Łatgalii”, w którym turyści mają możliwość zapoznania się z tradycjami produkcji różnokolorowego szkła. Historia rzemiosła szklarskiego w Livani sięga końca XIX wieku, a w latach 1907 – 2008 istniała tutaj fabryka szkła. Obecnie w Livani, które nazywane jest „miastem szklarzy” dalej powstają szklane wyroby, ale już tylko w ramach prezentacji unikatowego rzemiosła dla turystów.

Działa tutaj Muzeum Szkła, w którym można prześledzić całą historię, związaną z funkcjonowaniem fabryki oraz obejrzeć interesujące, szklane eksponaty…

 

Torfowiska, bagna i klify

Jadąc w kierunku Zatoki Ryskiej można odwiedzić Park Narodowy Kemeri, położony w pobliżu kurortu Jurmała. Wstęp do parku jest bezpłatny. Teren Parku Narodowego Kemeri  stanowią głównie lasy, torfowiska i bagna. Rosną tutaj przede wszystkim sosny i brzozy. Woda w formie jezior, rzek i źródeł siarkowych zajmuje 10 procent obszaru parku. Miejsce przyciąga turystów o każdej porze roku. Przez bagna prowadzi drewniana kładka, która rozdziela się na dwie trasy widokowe – 3 i 1,5 kilometrową.

Z kolei w zachodniej Łotwie, czyli w Kurlandii, zwanej po łotewsku Kurzeme interesującym dla turystów miejscem jest Kuldiga, położona nad rzeką Windawą. Kuldiga uzyskała prawa miejskie w XIV wieku, a od 1659 do 1795 roku znajdowała się w granicach Polski.

W Kuldidze zachowało się niezwykle urokliwe stare miasto z charakterystyczną drewnianą zabudową. Jest to unikatowy zespół budowli w skali całej Łotwy. W Kuldidze znajduje się także kilka zabytkowych kościołów. Jedną z największych atrakcji Kuldigi są usytuowane na rzece Windawie słynne progi wodne z malowniczym wodospadem, zwanym Rumba. Jest to najszerszy naturalny wodospad w Europie, która rozciąga się na przestrzeni 249 metrów. Niezwykle bogatą historię Kuldigi możemy bliżej poznać w miejscowym muzeum, które przygotowało multimedialne ekspozycje.

Czterdzieści kilometrów na zachód, w Jurkalne – malutkiej wiosce nad Bałtykiem, gdzie przebiega jedna z najatrakcyjniejszych części łotewskiego wybrzeża z licznymi urwiskami – można podziwiać imponujący klif o wysokości ok. 20 metrów.

 

Szwajcaria Łotewska….i bobsleje

Park Narodowy Gauja – usytuowany w historycznej Liwonii, zwanej w języku łotewskim Vidzeme – rozciąga się na powierzchni prawie 920 km kw. Miejsce to stanowi raj dla miłośników aktywnego wypoczynku i poszukiwaczy historycznych budowli. Idealnym punktem wypadowym do zwiedzania Parku Narodowego Gauja jest 10-cio tysięczne miasteczko Sigulda, leżące nad wąwozem rzeki Gauja. Dojazd ze stolicy Łotwy – Rygi trwa zaledwie godzinę. Często kursują tutaj autobusy i pociągi, które trasę o długości ok. 60 kilometrów pokonują w godzinę.

Sigulda to popularny kurort i znany ośrodek sportów zimowych, posiadający długą i bogatą historię. Z uwagi na urozmaicone ukształtowanie terenu rozwijały się tutaj różne zimowe dyscypliny sportu.

Magnesem przyciągającym czołowych sportowców z wielu krajów, w tym także reprezentantów Polski, są tory: bobslejowy i saneczkowy. To właśnie w łotewskiej Siguldzie trenują saneczkarze i bobsleiści przed najważniejszymi  zimowymi wydarzeniami, jakimi są igrzyska olimpijskie i mistrzostwa świata. Tor bobslejowy, mający długość 1420 metrów został zbudowany w 1986 roku i służy także turystom.

Dolinę rzeki Gauja najlepiej podziwiać z wagonika kolei linowej, zawieszonego 42 metry nad ziemią. Dystans 1200 metrów pomiędzy Siguldą a Krimuldą kolejka pokonuje w 7 minut.

Udajemy się jeszcze bardziej na północ Łotwy – do miasta Cesis, którego dawna polska nazwa brzmi Kieś. Jest to jedno z najstarszych i najpiękniejszych łotewskich miast, leżące w samym centrum Parku Narodowego Gauja. Kieś przyłączono do Rzeczpospolitej w drugiej połowie XVI wieku i przez kilkadziesiąt lat było miastem wojewódzkim, siedzibą biskupstwa katolickiego i miejscem obrad sejmiku szlacheckiego.

Cesis – Muzeum Historyczne, fot.Grzegorz Skrzypak

Główną atrakcją turystyczną miasta są ruiny średniowiecznego zamku warownego. Warownia wzniesiona została na początku XIII wieku w miejscu dawnego drewnianego grodu warownego Wendenów, założonego przez Zakon Kawalerów Mieczowych. W czasach swojej największej świetności zamek posiadał pięć potężnych baszt. Do czasów obecnych z potężnej niegdyś warowni zachowały się jedynie pozostałości murów oraz fortyfikacji otaczających zamek.

W XVIII wieku – w oparciu o wschodnią basztę zamku – został wzniesiony barokowy pałacyk, nazywany Nowym Zamkiem. Obecnie ma w nim swoją siedzibę Muzeum Historyczne, w którym przechowywane są liczne pamiątki narodowe. Oddzielna sala poświęcona jest historii flagi Łotwy, ponieważ to właśnie w mieście Cesis powstała łotewska flaga, uznawana za jedną z najstarszych flag świata. Pochodzi z XIII wieku.

Park Narodowy Gauja określany jest jako Szwajcaria Łotewska z uwagi na liczne utwory skalne z czerwonych i żółtych piaskowców, dolomitów i wapieni pochodzących z okresu dewonu. Klify z piaskowca dewońskiego można podziwiać nad rzeką Gauja.

Przemieszczamy się do miasta Valmiera, znanego też Polakom jako Wolmar, które leży 50 km od granicy z Estonią. W centrum miasta, zamieszkiwanego przez kilkanaście tysięcy ludzi znajdują się ruiny zamku z XIII wieku oraz kościół luterański. Wieża kościoła o wysokości ok. 48 metrów udostępniona jest dla turystów.

Region Vidzeme słynie z produkcji piwa, fot. Grzegorz Skrzypak

Wyżyna Vidzeme znana jest od lat z produkcji piwa. Jeden z lokalnych browarów znajduje się niedaleko Valmiery, na terenach dawnej dworskiej posiadłości. Turyści, odwiedzając to historyczne miejsce, mogą także zobaczyć browar i zapoznać się z procesem produkcji „złocistego trunku”. Piwne tradycje regionu Vidzeme łączą się nieodzownie z rzemiosłem, a konkretniej z wyrobem beczek dębowych. 15 km od miasta Valmiera miejscowa rodzina prowadzi warsztat bednarski i kultywuje tradycje tego ginącego rzemiosła. Turyści też tu mogą zajrzeć…

Turystyka napędem gospodarki

Na koniec dodajmy, że turystyka jest liczącą się branżą łotewskiej gospodarki. Rozwija się bardzo dynamicznie, wpływając na wzrost gospodarczy tego kraju. Łotysze dobrze wykorzystują środki unijne w zakresie turystyki i promocji. Organizują wiele wydarzeń kulturalnych i promocyjnych, a także liczne wizyty studyjne dla przedstawicieli wielu krajów, które organizowane są m.in. w ramach projektu: Promotion of International Competitiveness in Tourism (project identification number: 3.2.1.2/16/I/002).

 

Related News

Comments are closed

© 2014-2018 TURYSTYKA24