Podkarpacie: Miejsce narodzin przemysłu naftowego

 

Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce ubiega się o wpis na Listę Pomników Historii.

Okazją do wizyty w tym wyjątkowym muzeum na Podkarpaciu, położonym 15 km od Krosna może być przypadająca w przyszłym roku 165. rocznica zapalenia lampy naftowej. Przypomnijmy, że pierwszy raz lampa naftowa została odpalona wiosną 1853 roku we lwowskiej aptece „Pod Złotą Gwiazdą”, dzięki wynalazkowi Ignacego Łukasiewicza i Jana Zeha, którzy wykorzystali czystą naftę do skonstruowania prototypu późniejszej lampy naftowej. Zrekonstruowaną lampę naftową według projektu Ignacego Łukasiewicza można obejrzeć w muzeum w Bóbrce. To właśnie w tej miejscowości – na terenach dawnej puszczy karpackiej – powstała kopalnia ropy naftowej. Dzięki farmaceucie i późniejszemu przedsiębiorcy naftowemu – Ignacemu Łukasiewiczowi – w 1854 r. kopalnia rozpoczęła wydobywanie ropy naftowej, które trwa nieprzerwanie aż do dzisiaj. Była to pierwsza na świecie kopalnia, w której wydobywano ropę naftową.

Od 1961 roku istnieje tutaj muzeum, które gromadzi eksponaty pokazujące jak ewoluowała wiedza inżynieryjna, dotycząca wydobywania ropy naftowej. Najcenniejszymi eksponatami są jedyne w swoim rodzaju kopanki ropne „Franek” z 1860 r. i „Janina” z 1878 r., które nadal są czynne.

Spora część muzeum poświęcona jest Ignacemu Łukasiewiczowi, żyjącemu w latach 1822-1882. Polski chemik, farmaceuta i wynalazca lampy naftowej to pierwszy człowiek, który wykorzystał walory ropy naftowej na skalę przemysłową.

– Ignacy Łukasiewicz pojawił się na tym terenie w II połowie XIX w. Został sprowadzony tutaj przez Tytusa Trzecieskiego, który zauważył w lesie bobrzeckim naturalne wycieki ropy naftowej. Trzecieski zainteresował tym faktem farmaceutę Ignacego Łukasiewicza. Wspólnie założono spółkę, która postanowiła w Bóbrce, w głębokim lesie zająć się wydobyciem ropy, nazywanej „czarnym złotem” – opowiada Barbara Olejarz, dyrektor Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza. – To wszystko odbyło się oczywiście za zgodą właściciela tych terenów – Karola Klobassy-Zrenckiego, który mieszkał nieopodal, w Zręcinie. Tych trzech panów założyło w nieco późniejszym czasie spółkę naftową – pierwszą na świecie spółkę naftową, która zajęła się na szeroką skalę wydobyciem ropy naftowej, przetwórstwem, a następnie sprzedażą produktów naftowych.

W „Domu Łukasiewicza” możemy zobaczyć jak wyglądała dawna apteka, laboratorium i salonik Łukasiewicza. Od 2014 roku funkcjonuje tutaj multimedialna ekspozycja, która nawiązuje do XIX-wiecznej apteki, gdzie multimedialny manekin – Łukasiewicz – opowiada o swojej pracy i planach związanych z kopalnią, a multimedialny aptekarz prowadzi sprzedaż lekarstw. Obok XIX-wiecznego budynku administracyjnego znajduje się budynek stacji paliw, gdzie można zapoznać się z historią CPN-u (Centrala Produktów Naftowych) oraz zasadami działania laboratorium. W środku na ścianach wiszą czarno-białe zdjęcia, które przenoszą nas w czasy, kiedy na polskich drogach „królowały” samochody marki FSO: Warszawa i Syrena.

Niedawno Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce skierowało wniosek do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego o wpisanie zabytkowej kopalni ropy naftowej na listę Pomników Historii. Uznanie kopalni w Bóbrce za Pomnik Historii otworzy drogę o ubieganie się o jeszcze większy prestiż, czyli o wpis na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Related News

Comments are closed

© 2014-2017 TURYSTYKA24

Close